Bozkır

durduğun yerden akıp gidene daldığında
duruyor her şey -akıp gidiyorsun.
bu bozkırda çocukluk böyle bir şey
dur
      bak
             ak

***

hayal edemeyen
cesaret de edemez bu coğrafyada.
sıkı giyin, aralık kapıda,
cesaretin varsa;
gökyüzünü üzerine örtmüş
hayallerini ayıklayan onlarca çoban görürsün.
onlar da uyumadan önce koyun sayar
ama
sebebi çok başka.

mirfanK'18

idrak

bulandırılmamış her aşkı anladım ben,
ama mutluluğunuza biraz geç kaldım.
dört dönen mevsimlerden anlamalıydım:

anıların içindeki bekleyiş yordu beni-
acıların içindeki bekleyiş yoğurdu beni-

-bilemedim.


fotoğraf: ceren tuncan

mirfanK'16

hafıza

ben boyamadım bu mevsimi,
içimde kendi yeşilim,
boyanıp kederleniyorum.

ben dilenmedim gözlerini,
güzel bir duaya uyudum sadece,
uyandığımda izin vardı gözümde.

herhangi bir şeyde huzur bulunca
hala ilk seni arıyorum.

mirfanK'16

Dua

intikamı yok doğanın bugün,
rüzgar artık çiçek kokuları taşıyor.

haziran'da erzurum'da açan
çiçeğin azminden istiyorum Rabbim,

toprağı, ağacı, çiçeği ayırmadan ıslatan
yağmurun adaletinden,

beni, sevdiğimi, garip çiçeği
-bulutlara rağmen-
ısıtan güneşin sabrından ver.

bizi bize rağmen seven o koca kudretinden
bir gölge ver Rabbim.

-âmin.

fotoğraf: murathan özbek

mirfanK'14

geçiş

yarı kör bi' bahar var kapıda,
bulutlara değil de
toprağa koşuyor umutlar.

griye hakkını soran bi' beyaz kadar olamadım,
oturduğum yerden canımı dişliyorum,
sonra kalkıp gidiyorum olduğum yerden
ve af diliyorum tüm rüzgarlardan
bu yangın benim değil,
biliyorum.

mirfanK'16

altı üstü

altı üstü hiçbir devirde yan yana yazılmamış iki cümleyiz,
aramızda çizgi bile yoktu üstelik;
hatıralardan hafızalara miras kaldık,
bir hatır sahibi unutsun diye bekliyoruz.

mirfanK'16

zihin

yine de
burnumun direğine kuş kondurmuyor
artık hatıralar
hatırladıkça bağışlıyorum kendimi.
üstelik seni bağışlayan zihnime de çok şey borçluyum,
ve sen
hiç az değilsin.

fotoğraf: murathan özbek

mirfanK'15

bulut

olmadığın günleri düşmüyorlar takvimden,
ben her yılı herkesten fazla yaşıyorum,
ve gittiğim her yolu sırtımda taşıyorum.

çıkmaz sokaklarda düşük yapıyor ihtimaller,
tamam kabul,
dünya yuvarlak ve dönüyor,
hatta denize paralel dağlar da var
rica ediyorum, bulutlara dokunmayın,
-aklımı kaçırıyorum-

mirfanK'15

kış uykusu

bu yalnızlar içinde dermansız bir kalabalığım
zihnimde bir yere sabitliyorum yüzünü
yüzün acılarımın mezarlığı,
karanfil ektiğim dilinde neşter saklıyorsun artık,
biliyorum senin yüzünden uyanıyor her şey,
sus, söyleme sakın.

mirfanK'15

gezegen

öyle bir yol ki,
metrekaresine adından bağımsız iki acı düşüyor.
bu ilkel bitkilerin arasında yürüdüğünden beri dünya en zehirli gezegen.
rüyalarda dahi ölçülmüyor artık bazı mesafeler,
ve bilirim ki masumiyetine sığındığın bi' ayrılık daha var,
kirpiklerinin içinde
pusuda bekler.

fotoğraf: murathan özbek

mirfanK'15

maske

intihara girişmiştin,
şimdi, dinlendiğin ırmakları emdi mi gözlerin,
demem o ki dürüst bir yalnızlığı iyi becerdim,
ne de olsa kül olmayan yerden acı doğmaz.
çürümüş bir iskeleden ölüyorum bugün,
bu kadar insan, bu kadar yüz
kaç kişi tanıyorsun maskesi kendinden olan,
ve bir ölüm kaç yalnızlığı yetim bırakıyor
-annesi kendinden olan-

fotoğraf: murathan özbek

mirfanK'15

Gülten Akın

şiirin annesi Gülten Akın göçtü bu dünyadan. şimdi tüm dizeler kadar öksüzüz. kulağımızda deli kızın türküsü, solumuz ise biraz eksik sevgi ile kalacak. hem öyle deme, biz şimdi çok içli ağlarız seni özlediğimizde. ah, cennet ne güzel şairlerle doldu, buralar artık çok yavan. mekanın cennet olsun ustam.

"yeni dostlar yeni rüzgârlar gelir geçer
yosun muydum kaya mıydım nasıl unuttular
kahredersin başın önüne düşer
düşerse beni unutma"

azap

iyi gidiyordu yanında yıldızlar,
onlar bile aynı yerinde değil artık,
iyiydiler ve gittiler.
iyi olan hiçbir şey iyi kalmadı
dünya dört bir yanından dert fışkıran bir bataklık artık,
ve ben dünyaya acıyan duyguların iç sesiyim;
demirden de korkarım, trenden de.


fotoğraf: murathan özbek

mirfanK'15

perde

onlarca göz sayarım, ki hepsi tek bakıyor,
herkes acısını kıyaslıyor, ucundan, kıyısından
soluk, bir fotoğrafta yaşıyor hâlâ aynalardan biliyorum,
biliyorum ki hâlâ dinliyorsun kabuklarının sesini,
ve bir kat daha yamalı şimdi yaralarının perdesi.

yamanı sev,
yaranı unut.

mirfanK'15

denk

gülüşün-
gülüşüme denk geldi
tam da böyle bir bahardı
ilk veya son oluşunun ne önemi var.
hatırladıkça balkonda yıldız kuruturum
kışa dilek lazım, memleket kara.
buradan bakınca ay
oradan bakınca bahar.
bi' düşün de
içim ısınsın.

fotoğraf: viyana, 2009

mirfanK'15

güz dağı: eylül

göz göremez bazen,
dikkat et, bak,
görmeyi bilenlerin kapalıdır gözleri.

ve kim bilir belki kuşlara denizdir gökyüzü,
sana uçuyor olabilirler ama işte orada, bak,
yüzüyor hepsi.

mirfanK'15

yön

insanın gözleri çöker de
enkazından toz çıkmaz bilirim.

zamansız söyledin yönünü,
boğazıma oturdun-
içime bakıyorsan eğer manzaran güzel,
aynalardan korkuyorsan,
içim cehennem.

mirfanK'15

Memleket

oralarda bir yerlerdesin,
"güneşe uzanacağımız günler yakın" dedin
senin yakın dediğin yarın kadar uzak
ve ben bir geceyim;
koynumda dolunay, adın ezberim.

buralarda bir yersin,
bakıyorum yoksun
ama yumuyorum gözlerimi, yerimsin.

ihtimal

iki eksik beden idik bu kızıl kumlarda,
bir ihtimal daha vardı,
başını okşayıp sırtını sıvazladığımız küçük bir ihtimal;
tüm kumları yeşile boyayacak,
boğazımızdan maviyi taşıracak bir ihtimal.

gözyaşının dahi yetmeyeceği acılar bıraktın bu kumlara,
ihtimal dahi gözü yaşlı.

damla damla bebek düşüyor gökten,
ve kelebekler
bu mevsimde de öldüler.

mirfanK'15

Mühim

elinde tuttuğun ölgün ışık düne ait,
farkında değilsin
-mühim değil.

senin yarın sende kalsın,
dilediğin yarın bakıp içlendiğin gökyüzü kadar uzak
yarın gelsin, anlayacaksın
-mühim değil.

benim yarım
senden arttım
adımı biliyor musun?
-mühim
değil-

mirfanK'15